فیلم ساخت بسیار خوب و طبیعی دارد به طوریکه خودتون رو جزئی از فیلم میبینید. فضای فیلم بسیار سرده بخاطر سایه ی جنگ قره باغ و همچنین فصل پاییزی که تو فیلم حاکم است. داستان با رفتن نبات به از سمت کلبه ی تک و تنها بر روی تپه به سمت روستایی که نزدیک

چند وقتیه که احساس میکنم یکیو که اکثرا تو رویاهامه و تصورش میکنم تو خیابون میبینمش و اون برمیگرده سمتم وبا لبخند نگام میکنه طوری که خودم واقعا احساسش میکنم ولی بی تفاوت رد میشم. گاهی اوقات تنها کاهی اوقات داره با دوستاش خوش و بش میکنه. ولی وقتی چند قدمی دور میشم یهو دلم میگه برگرد برو پیشش بهش بگو دوسش داری. ولی وقتی برمیگردم و دنبالش میگردم میبنم که با دوستاش غیبش زده. ولی مطمئنم که ایندفعه